Poeziya‎ > ‎

Atamın Hekayesi

19 Haz 2016 02:31 tarihinde Murad Nabibekov tarafından yayınlandı   [ 19 Haz 2016 02:37 güncellendi ]







Hikmet ELP
İstanbul-Azerbaycan 
Kültür Evinin Rehberi

Qeni atam,qoca atam hardan aldın bu irfanı
Ne medrese görüpsen,ne bir ilim ocağı
Göz açıp görmeyipsen ata-ana qucağı
Qıtlığın elasıdır sende yiye yoxluğu
Sinende södürüpsen,dadmayıb uşaxlığı
El qapısı-qul qapısı gezinipsen zaman zaman
Taydaşların geyinip-keçinipler cavan cavan
Mitqal köynek içinde su kimi axıp giden
Neçe iller sayıpsan,inanmazki eşiden
Baş açıq-yalın ayaq,xodaq olduğun zaman
Körpe yetim qardaşın eyleyip sene güman
Basıp sinen üstüne can deyipsen sesine
Qapılıpsan körpenin feyzine,hevesine
Ele nispet qoşupsan,qabarıpsan-çoşubsan
Yazdaki Araz kimi dört yanına daşıpsan
Oxumaqla-yazmaqla tanışıpsan o yerde
Qatı bir yay olupsan,veten yolu esgerde
Qayıdıpsan göz açıp,könül verdiyin éle
Qardaşın kömeyinde düşüpsüz dilden dile
Vaxt keçib dövran dönüb, év qurmaq isteyibsen
Yetimlikle böyüyen birine göz qoyubsan
Varlıxsız, könül dostu bir gelin getiripsen
Yurtsuz, köçer quş kimi damlarda oturubsan
Xan kimi bir ev damı,qış dondurur adamı
Gündüzü géce kimi yoxdur bacası,camı
Dağa-daşa düşüpsen,nacax,balta elinde
Axşam yuyulan köynek sabah yene eyninde
Kötükler qar altında,kötükler yanacağın
Kökleyip daşıyıpsan isdi qalıb ocağın
Qız verip,oğul verip qismetin-can yoldaşın
Cavan,igit, lap qala emsali o qardaşın
Gönderipsen esgere él içinde feraxla
Yoxluq daddırmayıpsan sağ canına qerrahla
Qayıdıp öz yurduna veten xidmeti dalı
Senden yol-yordam alıp,qoçaxlığın timsalı
Özün yanıxarmışsan,oxumayıp qardaşım
Ona év-yuva qurmaq boyun borcum,ilk işim
Ele toy eylemeli,âleme nişan qalsın
Bir gelin getirmeli él içinde nam salsın
Oxutsun ki qardaşım cehaletten arınsın
Dosta can,düşmenime can alıcı görünsün
Velhasıl toy eyledin,birliye dirlik dedin
Bu qurquya lazımdır, indi mal-varlıq dedin
Sen bu hesaplardasan,gelinin çox bilendi
Sende uşaq çox deyip ayrılmağa bilendi
İllerdir yad eyledin xeyalda kömek-birlik
Qardaş saf,qardaş cahal parçalandı o dirlik
..........................
Dünyaya doymuş kimi şövq yerine derd ektin
İçinde beslediyin şadlığı dara çektin
Yavan-yağlı böyütdün altı körpe-altı can
Yoxluqda varlıq oldun,namerde el açmadan
İkisi qız,dörd oğul tam kömeklik çağında
Biri kömek olmadı sene el torpağında
Yene de can yoldaşın qol oldu,qanad oldu
Yadların torpağına can qoydu,çile doldu
Can dediyin qardaşın sevdi dünya malını
Canına qesbeyledi,düşünmedi dalını
Düştü hekim eline,eza çekti yad elde
Dostu bundan sonrası görecekdi yad elde
Yene iş düştü başa, qardaş dedin can dedin
Aman darlanma sene mallarım qurban dedin
Sen menim yox atamsan,dirayetim-dirimsen
Dünyada bel bağladığım tek qardaşım,varımsan
Vahit qoyma dünyada,sensiz qalmayım yetim
Cavansan senden qabax özüm torpağa yetim
Mahmudum çox körpedi,göz açsın seni görsün
Dil açıp danışanda emisin senden sorsun
Qardaşın son defelik dünya gözüyle baxıp
Dedi Qardaş bes niye gözlerinden yaş axıp?
Men sağaldım,düzeldim,tasalanma qalxacam
El içine inşallah sağ yanında çıxacam
Mene sen ata oldun-ana oldun, can oldun
Nihayeti dalımcaq sen de perişan oldun
Can verdi qollarında,qoptu içinden eyvax
Baxdınki kâr eylemir ne qeder çeksen de ax
Sindirdin üreyine qardaşın qoxusunu
Tökdün min isyan ile gözlerin ağusunu
Qardaşdan sarı ilki yetim qaldın,düz yetim
O vaxt düşmen içinden dedi indi döz yetim
Dört körpe,bir de gelin qardaşdan dala qalan
Altı idi on oldu can dediyin öz balan
Ata yoxluğu hissin onlara vermemek çün
Xetirlerin xoş tuttun,üzü gülsün,sévinsin
Tam sekgiz il qehir çektin,ezildin yük altında
Bilen bilir etdiyini, Allah bilir qatında
..........................
Yurd üzre bir can yoldaşın,yene bir de sen qaldın
Cavanlaşdıqca körpeler illerde sen qocaldın
Axan zaman,qocalan sen,gördün bu dünya yalan
Oğlun-qızın ucaldıqca yene sensen ucalan
Bu vaxdında xeyalların qurtarmadı dinmedi
Nice eldar sen kimi çırpınıp didinmedi
Yaşa atam sen yaşa,bundan sonra şen yaşa
Dözülmez intizarla den düştü eziz başa
Saç ağardı,diş döküldü,gördüm belin püküldü
İller boyu yanan könlün inzivaya çekildi
Qara günler yaşadın,yeridin ağ günlere
Uşaxlar qabağında oldun çırağ günlere
Kök saldın bu torpağa gol oldun,qanad oldun
Yoxluqda qurqu oldun,bu qurquya ad oldun
Tasalanma,kederlenme yaşayacaq ünvanın
İnşallah boş deyil mene eylediyin gümanın
Sen ki eli öz bilip,yadı özge bilipsen
Andolsun ki özün mende qeyret,timsal olupsan
Fikrime aşladığın her sözün bir incidir
Xeyallarından ırax qalmaq meni incidir.
Mənbə: Antoloji.com